Rada Generalna

Rwandyjka, wstąpiłam do zakonu w 1988 roku i większość czasu spędziłam w Rwandzie. To, co przyciągnęło mnie do Fraterni to pragnienie „aby promieniować pełną szacunku Miłością Chrystusa w świecie – w tym zawiera się istota naszego apostolatu w Kościele”.

Jestem Włoszką, mieszkałam 10 lat w Palestynie, 11 lat w Mediolanie i innych wspólnotach we Włoszech. Ostatnio w Tre Fontane byłam zaangażowana w Ekipie Formacyjnej. Wiele otrzymałam dzięki tej służbie w międzynarodowym zespole i wizytom na różnych kontynentach. We Fraterni odnalazłam skarb mojego życia, dla którego wszystko warto zostawić, by chodzić w obecności Pana z tłumem maluczkich tego świata, których On kocha szczególną miłością i do których ja również należę.

Pochodzę ze Sri Lanki i mieszkałam w Manili na Filipinach. Zostałam chrześcijanka w wieku 19 lat i od tego czasu pragnęłam lepiej poznać Jezusa. Kiedy odwiedziłam małe siostry w Colombo na Sri Lance ich sposób bycia, modlitwy i życia wśród ludzi korespondował z tym, czego szukałam. Spędziłam lata formacyjne w naszej wspólnocie w slumsach Manili, pracując głównie jako praczka i sprzątaczka, a także w małych fabrykach odzieżowych jako prasowaczka i szwaczka, wśród innych kobiet. Byłam świadkiem obecności Boga w życiu moich przyjaciół, kolegów i sąsiadów. Ich życie każdego dnia karmi moją wiarę.

Z powodu Jezusa i Jego Ewangelii oraz pragnienia życia we wspólnocie wstąpiłam do małych sióstr Jezusa w 1978 roku w Austrii. Po złożeniu ślubów wieczystych w 1989 r. zrealizowało się moje marzenie: zamieszkałam na Węgrzech i w krajach sąsiednich. Na mojej drodze małej siostry szukam piękna Boga w prostych wydarzeniach i w najmniejszych gestach przyjaźni; odkrywam je także w różnorodności kultur, a zwłaszcza w spotkaniach z tymi, którzy nie liczą się w społeczeństwie.

„W jaki sposób Jezus jest Synem Bożym?” Zawstydzona, że nie potrafię odpowiedzieć na pytanie moich kolegów zaczęłam poważnie szukać odpowiedzi i po kilku latach poczułam, że Jezus coraz bardziej wkracza w moje życie, aż stał się dla mnie żywą Osobą, realnie wpływającą na moje wybory i decyzje. Usłyszałam wówczas wezwanie do pójścia za Nim we Wspólnocie Małych Sióstr Jezusa. To, co mnie przyciągnęło i co kocham w tej duchowości to fakt, że w centrum charyzmatu znajduje się człowiek, szczególnie ten najuboższy. Moja przygoda rozpoczęła się w 1985 roku, ale wstąpiłam do Fraterni dopiero w 1992 roku. Większość życia mieszkałam w Iraku i kilka lat w Libanie.

Pochodzę z Tanzanii. Urodziłam się w sześcioosobowej rodzinie i dorastałam u stóp Kilimandżaro. Ludzie mówili, że jestem silną dziewczynką, ponieważ trzy razy uniknęłam śmierci! Poszukując Jezusa i mojej drogi pójścia za Nim, spotkałam Fraternię w swoim kraju, przy okazji ingresu arcybiskupa Tabory w 1984 roku. Gdy po raz pierwszy odwiedziłam małe siostry byłam poruszona sposobem, w jaki mnie przyjęły; przyciągał mnie ich styl życia: jak w zwyczajnej rodzinie. Odnalazłam w tym radość i pokój.
Najdłużej mieszkałam w Tanzanii, choć żyłam też trochę w Kamerunie i Kenii. Spędziłam również kilka lat w naszych domach formacyjnych, towarzysząc młodym.