Czym żyjemy ?

Nazaret

„…wmieszać się w tłum jak zaczyn w ciasto”
ms Magdalena

Bóg w Jezusie przyjął nasze człowieczeństwo, żyjąc przez trzydzieści lat w Nazarecie, wiosce na peryferiach. Tam pozwolił się kształtować przez pracę, przyjaźnie i codzienne życie. My, tak jak On , również możemy doświadczać – nawet w bardzo prostej i zwyczajnej codzienności – przemieniającej mocy spotkań z innymi.

Sąsiedzi i koledzy z pracy poprzez przyjaźń i bezinteresowną dobroć odsłaniają nam dobroć Boga, tym samym zapraszając nas do uznania, że życie jest darem, ofiarowanym, by go przyjąć. Życie w małych wspólnotach na obrzeżach współczesnego świata uczy nas wzajemności. Wyzwaniem dla nas pozostaje kochać i pozwalać się kochać, rezygnując ze złudzenia, że to my zawsze mamy coś do dania.

Powiedziałam „tak”

ms Monica-Sun-Youg

W fabryce, w której jestem zatrudniona, zdarza się, że musimy niekiedy zostawać na noc. I dowiadujemy się o tym dopiero po południu danego dnia. Oznacza to 24 godziny pracy bez przerwy! Któregoś dnia, słysząc taką informację, poczułam, że ja nie mam siły, by się tego podjąć. Brygadziści mieli porozmawiać z każdym pracownikiem, by dowiedzieć się, czy zostanie na noc. Pomyślałam: „Przykro mi, ale nie dam rady”. W tym momencie podeszła do mnie jedna z koleżanek i zapytała: „Nie chcesz dziś z nami pracować?”. Wiedziałam, że oni pracowali po 12 godzin dziennie przez kilka tygodni, podczas gdy ja zawsze 8! Nie mogłam odwrócić wzroku od jej spojrzenia, zapraszającego mnie do dołączenia do nich, więc powiedziałam „tak”. O świcie wszyscy byliśmy kompletnie wyczerpani, ale jednocześnie miałam w sobie jakiś spokój, jasność. Jeden z kolegów powiedział do mnie z uśmiechem: „Teraz naprawdę poznałaś trud życia tutejszych robotników!”.