Jedność

Jesteśmy powołane, aby tworzyć braterskie relacje, aby w sposób szczególny ukochać mniejszości etniczne, społeczności z odległych i zagubionych zakątków świata, z najbardziej zaniedbanych środowisk i tych, w których Kościół jest obecny w małym stopniu albo jest wręcz nieznany.

Jedność nie jest synonimem jednolitości. Miłość do danego narodu i jego kultury wymaga od nas akceptacji różnic w pierwszej kolejności między nami, tak, aby móc przyjąć dar drugiego człowieka. Jest to wezwanie, aby rozpoznawać swoje uprzedzenia, przemieniać sposób patrzenia i nie narzucać nikomu własnych wizji. Dzielenie życia z innymi we wzajemnym szacunku i akceptacji jest darem i pozwala nam docierać do istoty naszego człowieczeństwa. Umożliwia też budowanie relacji między ludźmi w świecie.

Międzynarodowy wymiar życia w naszych fraterniach jest świadectwem, które możemy podarować światu.

Czy miłość może być wiarygodna, jeśli nie staramy się żyć w jedności między sobą?